شهر دانش کویر

مرجع دانلود مقاله، پایان نامه و پروژه

 

چهارشنبه, 12 آبان 1395 ساعت 13:09

تحقیق درباره اثرات ورزش روی بیماران ام اس

نوشته شده توسط 
این مورد را ارزیابی کنید
(0 رای‌ها)

   بیماری های MS اخیرا شایع ترین ناتوانی عصبی در بین جوانان آمریکایی است (دبلت مک کابین 2004) باعث از بین رفتن عصب می شود. که می تواند منجر به فقدان پتانسیل های عمومی مثل سیستم عصبی مرکزی (CNS) شود که برای ارتباط با بدن مورد بررسی قرار میگیرند و برعکس. علائم عمومی MS عبارتند از کاهش توانایی راه رفتن و تعادل ، افزایش ضعف و خستگی ماهیچه . 

   این علائم و چندین نوع دیگر نه تنها برای سلامتی مضر هستند بلکه فرد قادر به انجام فعالیت های روزمره که در بالا ذکر شد و بسیاری از حرکات روزمره دیگر نسیت.

   ورزش شکل کم هزینه درمانی می باشد که راه مثبت و واقعی برای افراد   MS  تشخیص داده شده است. دخالت در برنامه ورزشی پتانسیل را برای پیشرفت خیلی از قربانیان این بیماری به همراه دارد. تحقیق و بررسی می تواند مقدار پیشرفت بدست آمده از طریق آموزش فیزیکی را تعیین می کند. گذشته از این درمان فیزیکی ، ورزش اثر مثبتی رو رفتار و اعتماد در بیشتر افراد می گذارد به همان اندازه که از بیماری رنج می برند  حالت ذهنی می تواند مخصوصا منجر به فلج گردد مقالات تجدید نظر شده این صفحه اثرات ورزش ایروبیک را بررسی می کند. آموزش مقاومت روی توانایی راه رفتن ، خستگی و کشش ماهیچه ، توانایی کاری  و کیفیت زندگی برای افراد MS .

   هر آزمایش به طور مختلف ساخته شده است با توجه به ساختار و متن برنامه به خوبی اندازه گیری و نتایج دقیق بدست می آید به هر حال همه این نتایج حاکی از آنست که ورزش می تواند در بعضی پیشرفتها نتیجه دهد.

   ورزش آیروبیک ، توانایی راه رفتن ، احساس خستگی  و ناتوانی را افزایش می دهد. 

   بیماری های MS اخیرا شایع ترین ناتوانی عصبی در بین جوانان آمریکایی است (دبلت مک کابین 2004) باعث از بین رفتن عصب می شود. که می تواند منجر به فقدان پتانسیل های عمومی مثل سیستم عصبی مرکزی (CNS) شود که برای ارتباط با بدن مورد بررسی قرار میگیرند و برعکس. علائم عمومی MS عبارتند از کاهش توانایی راه رفتن و تعادل ، افزایش ضعف و خستگی ماهیچه .

   این علائم و چندین نوع دیگر نه تنها برای سلامتی مضر هستند بلکه فرد قادر به انجام فعالیت های روزمره که در بالا ذکر شد و بسیاری از حرکات روزمره دیگر نسیت.

   ورزش شکل کم هزینه درمانی می باشد که راه مثبت و واقعی برای افراد   MS  تشخیص داده شده است. دخالت در برنامه ورزشی پتانسیل را برای پیشرفت خیلی از قربانیان این بیماری به همراه دارد. تحقیق و بررسی می تواند مقدار پیشرفت بدست آمده از طریق آموزش فیزیکی را تعیین می کند. گذشته از این درمان فیزیکی ، ورزش اثر مثبتی رو رفتار و اعتماد در بیشتر افراد می گذارد به همان اندازه که از بیماری رنج می برند  حالت ذهنی می تواند مخصوصا منجر به فلج گردد مقالات تجدید نظر شده این صفحه اثرات ورزش ایروبیک را بررسی می کند. آموزش مقاومت روی توانایی راه رفتن ، خستگی و کشش ماهیچه ، توانایی کاری  و کیفیت زندگی برای افراد MS .

   هر آزمایش به طور مختلف ساخته شده است با توجه به ساختار و متن برنامه به خوبی اندازه گیری و نتایج دقیق بدست می آید به هر حال همه این نتایج حاکی از آنست که ورزش می تواند در بعضی پیشرفتها نتیجه دهد.

   ورزش آیروبیک ، توانایی راه رفتن ، احساس خستگی  و ناتوانی را افزایش می دهد.

کیلف و آشبرن (2005) اثرات ورزش آیروبیک را به تنهایی روی توانایی راه رفتن ، تعادل ، خستگی و ناتوانی که توسط بیماران گذارش شده بود را مورد مطالعه قرارداده اند و اندازه گیری ازمایش پیاده روی برای نرخ این فاکتورها 10 متر و 6 دقیقه ( تحقیق کاری ( یک فشار سنج تعادل) و نمره ناتوانی عصبی پسران برای گزلرش ناتوانی ) بود . 8 بیمار مونث برای مطالعه به کار گرفته شدند اما یک نفر آسیب دیده بود و دیگران را برگردادند و فقط اطلاعات را از 6 نفر به دست آوردند. تمرینات در جلسات 30 دقیقه ای به مدت 2 هفته روی رکاب زدن با دوچرخه ثابت و بالاترین فعالیت فردی انجام شده بود .اندازه گیری ها قبل از برنامه گرفته شده بود و سپس دوباره بعد از 24 جلسه کامل شده بود و پیشرفتهای مهم در پیاده روی 6 دقیقه ای ایجاد شده بود و میزان خستگی توسط بیماران گزارش شده بود .

هیچ یک از آزمایشهای دیگر مهم نبودند هنوز هم پیشرفتها نسبت به میزان کاهش نشان داده شده ان محققان تصدیق کردند که این تحقیق بیشتر از مطالعه اولیه برای استفاده به عنوان اساس آزمایشات کلینیکی است. و هر دو اندازه نمونه بی نهیت کوچک و فاقد یک گروه کنترل محدود است که می توناند شامل نتایج شود به هر حال پیشرفتها در تحرک و احساس ناتوانی برای یک برنامه ساده 1 ساعت در هفته عالی بوده است مخصوصا زمانی که همه عامل ها (بیماران) گزارش دادند که در پایان دوره از لحاظ جسمی و ذهنی احساس خوبی داشتند. برنامه های آموزش مقاومت باعث پیشرفت کشش پا و پیاده روی می شود:

زمانی که خیلی مطالعات روی ورزش و به طور مشابه برای یکی از موارد بالا ایجاد شده بود ، بر اساس برنامه هایشان بر رو ورزش آیروبیک وایت ات آر (2004) اثرات برنامه آموزشی مقاومت را مورد بررسی قرار داد هدف پروژه اندازه گیری تغییرات در کشش پا ، توانایی راه رفتن و ناتوانی و خستگی بیماران بود.

کارهایی برای اندازه گیری کشش به طور داوطلبانه انجام شد آزمایشهای وزن برای کشش زانو ، خمیدگی زانو و خمیدگی کف پا .

آزمایشها شامل 25 فوت پیاده روی ، 3 دقیقه پله (هر شرکت کننده در عرض 3 دقیقه چند تا پله می تواند بالا برود) پرسش نامه هایی برای گزارش ناتولنی و خستگی افراد تهیه شده بود.

همچنین حداکثر وزن برای 10 بار تکرار کشش زانو و خمیدگی برای همه شرکت کنندگان در هفته در نظر گرفته شده بود.

8 شرکت مننده تازه کار آمده بودند تا مورد اندازه گیری قرار گیرند و برنامه آموزشی مقاومت 2 بار در هفته  وبه مدت 8 هفته بود. بعد از تکمیل برنامه همه اندازه گیری ها دوباره بدست آمد.

نتایج بدست آمده از این آزمایشات حاکی از پیشرفت در کشش برای کشش زانو و تمرینات ( ورزشهای خمیدگی کف پا ) بود.

به خوبی نرخ بالا رفتن از پله در 60 پله در مدت 3 دقیقه گزارش خستگی افراد بر طبق گزارش ناتوانی کاهش یافته بود.

نتایج افزایش توانایی راه رفتن و کاهش خستگی و ناتوانی با نتایج آزمایشات ورزش آیروبیک موافقت شد که پیشنهادات نشان  میداد که نوع ورزش احتمالا مهم نبود ، عمل ورزش برای ذهن وجسم مهم بوده است ، افزایش کشش پا هنوز با برنامه مقاومت اثر مثبتی دارد و جالب است که کشش پا در ورزش آیروبیک پیشرفت قابل ملاحضه ای داشته است.

اثرات برنامه ورزش طولانی مدت روی MS:

   در حالی که دو آزمایش قبلی در مدت زمان کوتاه و شامل تعداد اندکی از بیماران بودند .

روبرک ، ورت تاین و روتیاین در سال 2004 تحقیق کردند که پیشرفت های که منجر به تعداد بیشتری از بیماران MS شده (95) بعد از مداخله با برنامه شدید تر حداقل 2 برابر به طول انجامید.

نویسندگان اثرات مداخله روی هر دو ضرر کاری و کیفیت سلامت روی زندگی را مطالعه کردند به طور اساس استنشاق بوسیله یک  نقص اطلاعاتی یا تحقیق قبلی از چگونگی تغییرات ورزش در بیماران MS .

 کار آزمایش ضرر کاری 25 فوت تست پیاده روی و تست پا 9 و علاوه بر اینها شامل تست  شنوایی هم بود . این تست پرسشنامه هایی برای کیفیت زندگی بیماران MS نیز داشت ، بیماران با اداره کردن ناتوانایی ها برای بیماری MS  از هر جنسی (مرد وزن) از پیشرفت کار اضی بودند و به طور تصادفی  به ورزش و کنترل گروه می پردازند.

آزمایشهای baleline  (خط اصلی ) اجرا شد و سپس برنامه آموزشی 26 هفته ای به کار گرفته شد که آموزش مقاومت با بند های کش دار 34 بار در هفته اجرا می شد و آموزش آیروبیک هفته ای یکبار انجام می شد.

 بیماران ( عاملها ) ورزش ها را در 3 هفته اول فرا گرفتند و سپس برنامه را در منزل به مدت 23 هفته دنبال کردند  هیچ کس دخالتی در تمرین بیماران کنترل شده نداشت تا زمانی که عادت های جسمی در طول آزمایش تغییر کرد.

نتایج آماری بدست آمده از پیشرفت ورزش های 25 فوت پیاده روی  و میزان کاهش در کنترل گروه برای  25 فوت پیاده روی را نشان داد.

این نتایج نشان داد که ورزش ها نتایج خوبی داشتند یا حداقل بدتر از تمرینهای قبل نبودند . هیچ اختلاف مهمی در نمرات کیفیت سلامتی و کاری نبود.  این محققان در مقاله ای دیگر ازمایشی شبیه به این در سال 2004 اراوه دادند که تمرینات باعث پیشرفت تحمل بی نهایت بالا  وسرعت پیاده روی در تست 500 متر شد.  گذشته از این ، برنامه ورزشی در توانایی راه رفتن بیماران MS افزایشی نداشت که با دیگر مقالات در باره این موضوع موافقت کردند . این نتایج همچنین تاکید دارد که ورزش عنصر نیست یا برای این قبیل افراد عنصر است .

نتایج غیر ضروری به کیفیت سلامت ی زندگی توجه دارد زیرا توضیحات پیشنهادی ممکن برای این نتیجه بدست می آید.

پرسشنامه MSQOLS4 مربوط به تست سلامتی احتمال نداره ندارد که اندازه گیری دقیق کیفیت زندگی باشد.  به عنوان تعریف مربوط به سوالات پاسخ داده شده است.

پرسشنامه های زیاد دیگری هستند یا اندازه گیری های کیفیت زندگی که احتمالا حاصل نتایج مختلف است.

 اگر چه گزارش خود بیماران خوب بود زیا از مطالعات فردی استنتاج شده بود.

اثرات ورزش استقامت روی تعادل و قدرت پا :

8.jpg

   با اندازه گیری توانایی راه رفتن ، همه مطالعات برای اندازه گیری تعدل در یک روش مقدماتی و غیر مستقیم مورد بحث قرار می گیرد.

به عنوان فردی که از لحاظ تعادل ضعیف است و بیمار MS خیلی خوب قادر به راه رفتن نخواهد بود.

در این مقاله  پایانی تست دبلت  ومک کابین در سال 2004 ، اثرات برنامه استقامت روی تنها تحرک و قدرت پا نیست بلکه مستقیما رو تعادل است.

اندازه گیری ها برای تست بالا و پایین استفاده شده بود(از روی صندلی برخاستن ، 3 دقیقه پیاده روی ، پیاده روی و نشستن ) فدرت ماهیچه ای انبساط برای قدرت پا است و طرح اکسسوی برای تعادل (اندازه گیری مستقیم و سرعت در حین ایستادن) دوره آموزشی 2 هفته ای بود که تا 8 هفته آموزش در خانه دنبال شد 3 بار در هفته ورزش های مربوط به فعالیت های پا بودند از قبیل :

از روی صندلی برخاستن ، جهش ناگهانی ( پوشیدن جلیقه سنگین ) ، برخاستن روی پاشنه پا و پیچاندن پا .

همه عامل ها به خوبی موافق برنامه بودند و اندازه گیری ها قبل از آموزش و بعد از کامل شدن برنامه داده شده بودند.

نتایج نشان داد که تنها قدرت عضله منبسط در گروه ورزشی افزایش یافت در حالی که نه تعادل و نه تحرک این گروه را تغییر داده است .

دوباره هیچ صدمه یا افزایش در علائم MS در طول برنامه اتفاق نیفتاد .

در حالی که نتایج این مطالعه در سایر تحقیقات دیگر موثر نیستند.

نتایجی که مهم بودند هنوز هم مثبت هستند.

نظریه برای اندازه گیری تعادل به طور مستقیم خوب است و تغییر برنامه آموزشی ممکن است نتایج مختلفی را در مطالعات آینده نشان دهد.

مسائلي كه بيمار MS بايد بداند :

1. فعاليت شديد كه باعث افزايش درجه حرارت بدن شود ، نبايد انجام دهيد.گرما ،هدايت عصب را مختل مي كند . لازم است بيمار همواره خودش را خنك نگه دارد
2 . حمام آب داغ نگيريد..
3 . استرس و فشار روحي و جسمي نداشته باشيد
4 . وزن متعادل داشته باشيد
5 . پياده روي و نرمش و ورزش و شنا در آب ملايم داشته باشيد. اما ورزشي كه دما را زياد بالا ببرد و يا سونا ممنوع است ورزش هاي هوازي انجام دهيد
6 . خواب خوبي داشته باشيد
7 . منتظر عود حمله و عوارض بيماري نباشيد.

8 . MS  يك بيماري تنها نيست . مكانيسم بيماري و اثرات آن در هر فرد متفاوت است . هر كس بيماريش مختص خودش است
9 . آرامش داشته باشيد..
10 . به پزشك خود اعتماد كنيد.
11 . سوالاتي كه داريد از پزشك خود بپرسيد
12 . هميشه اميدوار باشيد ، شايد روزي به تنهايي بتوانيد MS را از پاي در آوريد

نتیجه گیری:

همه آزمایش شوندگان فهمیدند که تجربه MS در بعضی ها مثبت بود و بعد از کامل شدن یک برنامه ورزشی بود .

به نظر می رسید که مرکز مقدماتی بیشتر این محققان تحرک باشد و بیشتر عامل معمول پیشرفت در عامل هاست همانطور که قبلا ذکر شد در تحرک ممکن است همچنین به عنوان پیشرفت غیر مستقیم تعادل تفسیر شود .

مانند افرادی که سریعتر پیاده روی می کنند و زمانی که تعادل بهتری برای برخاستن دارند .

در حالی که ورزش شکل عالی در مان برای دلایل فیزیکی ( جسمی) است. مفاهیم حسی و ذهنی که ممکن است یک کار مهم را همراهی کند .

با دیدن این مطالعات آنهایی که در گروه ورزشی شرت کردند معمولا خستگی و ناتوانی کمتری داشتنذد بعد از ان می توانند به خود اعتماد داشته باشند و تلاش بهتری به طرف موفقیت ناخوشایند دارند که خیلی افراد با بیماری MS روبرو هستند علاوه بر این اطلاعات بر روی علائم MS نشان داد که بیشتر مردم MS از بیماری های مزمن میمیرند مثل بیماری انسداد شرایین قلب  و ضربان قلب (گیلف و آشبرن 2005) این تصوریست که ورزش به ویژه ورزش کاردیووسکلار (مربوط به قلب) ممکن است مدت زندگی بیماران MS به نظر رسد که با عموم پیش رود.

 

 

بازدید 295 بار
محتوای بیشتر در این بخش: « تحقیق درباره امادگی جسمانی

نظر دادن

از پر شدن تمامی موارد الزامی ستاره‌دار (*) اطمینان حاصل کنید. کد HTML مجاز نیست.

 

 کليه مطالب اين مجموعه طبق قوانين نرم افزاری متعلق به سايت شهر دانش کویر می باشد، در صورت استفاده با ذکر نام موردی ندارد.
© 2013-2014 Kavirpedia.ir